چون آدمى جان خود را خيلى عزيز مىدارد ، پيوسته درصدد كسب اطلاعات و معلومات تازه و جديد بوده و آنى از آن غفلت نمىورزيده است . بدين مناسبت در تاريخ طب و فنون وابسته بدان اختلاطى از طب كشورها و ملل ديگر مشاهده مىشود و گاه اين اختلاط به مرحله‌اى رسيده كه طب اصلى كشورى ذيل طب كشورى ديگر درآمده است . بنابرين در مقدمه اين قسمت بحثى درباره قدمت علم طب ( قبل و بعد از تاريخ ) و طب اقوام مختلفه خواهيم كرد . طب و طبابت از روزى كه بشر خود را شناخته با آدمى همراه بوده و مردم ما قبل تاريخ از خواص بعضى گياه‌ها و نباتات و اطلاعات بسيار ابتدائى در مورد علوم به‌مانند نجوم و زياد امثال آنها داشتند و برحسب احتياج بدان قسمت از علوم تمايل مىنمودند كه به عقيده آنان بيشتر مورد نظر و احتياجشان بوده است ( باعتبار زمان ) اصولا بشر براى زندگانى روزمره و احتياجات آنى خود پيوسته با بيم و اميد همراه بوده ، همچنين طب كه از ضروريات ابتدائى بشر بشمار مىرود ، بديهى است قدمت بيشترى داشته است . به‌هرحال براى فهم اين مطلب دريافتم كه يكى از بهترين شروح قسمتى از ترجمه تاريخ علم تأليف شادروان جرج سارتون ( 1957 - 1884 ) را كه توسط آقاى احمد آرام ترجمه گرديده ، ذيلا بنگارم ، تا حق مطلب ادا گردد : 1 - مقدمه " پيش از اين به معرفت ما قبل تاريخى در مورد گياهان و داروهاى نباتى اشاره كرديم ، و اين معرفتى است كه از راه تجربه مربوط به زمانهاى بينهايت دراز بدست آمده ،